Huisarts Rogier doet graag kleine chirurgische ingrepen
Ik moest een keer een flinke wond hechten op het voorhoofd van een jong meisje. Dan denk je wel: spannend! De lat ligt hoog, want de rest van haar leven loopt ze rond met een litteken op haar gezicht. En zulke casus komen vaker voor, als huisarts moet je namelijk ook in staat zijn dit soort kleine chirurgische ingrepen te doen.
De lijst met medische vaardigheden die je in de opleiding leert toepassen is lang. Daar zitten diagnostische vaardigheden bij, maar ook vaardigheden zoals het verwijderen van een moedervlek of een talgkliercyste. Of een ingegroeide teennagel behandelen, dat soort dingen. Bovendien, en dat is bijzonder want niet alle huisartsen doen dit, voer ik ook sterilisaties uit bij mannen. Ik ruim hiervoor twee plekken per week in, dus als je dat optelt zijn dat er jaarlijks heel wat. Genoeg te doen dus!
“Als je twijfelt over de huisartsopleiding omdat je bang bent dat je de medische vaardigheden gaat missen, zeg ik: nee, die ga je helemaal niet missen!"
Lagere kosten voor de patiënt, afwisseling voor de huisarts
De kleine ingrepen zijn een leuke afwisseling in je dagelijkse werk, waarbij je toch veel in de spreekkamer bezig bent. Tussendoor zo’n ingreep doen, breekt lekker je spreekuur. En dan ben je ook even op een heel andere manier met de patiënt bezig. Dat maakt het werk extra leuk en afwisselend. Of je het leuk vindt, hangt ook af van je eigen interesse, er zijn huisartsen die minder affiniteit hebben met de chirurgische ingrepen. In mijn groepspraktijk met acht huisartsen lossen we dat makkelijk op, die patiënten komen bij mij terecht als de eigen huisarts niet wil of kan. Nog een voordeel dat tegenwoordig steeds meer meetelt: als niet een medisch specialist, maar de huisarts de ingreep uitvoert, gaan de kosten niet van je eigen risico af. En het derde voordeel: veel mensen vinden het fijner om dit soort dingen in de huisartspraktijk te laten doen. In een meer vertrouwde omgeving. Mannen die komen voor sterilisatie zijn allemaal zenuwachtig, maar de ingreep zelf is echt goed te doen in de huisartspraktijk.
Routine opbouwen
En dan de andere kant: bang zijn dat je het niet kunt? Ook nergens voor nodig. Het allerbelangrijkste is dat je weet hoe je een incisie moet zetten en hoe je moet hechten. Ik leid aios op en heb ook een tijd lang coassistenten begeleid, en ik zie dat de meeste artsen in opleiding dit gewoon netjes geleerd krijgen tijdens een coschap. Ook in de huisartsopleiding is er genoeg aandacht voor. En anders kun je een basiscursus operatieve technieken volgen. Daar krijg je basaal uitgelegd hoe je een kleine ingreep moet uitvoeren. Verder is het vooral een kwestie van veel doen, zodat je je zekerder gaat voelen en routine opbouwt.
“Je gaat de vaardigheden niet missen”
Dus mijn boodschap is: als je er interesse in hebt, kun je veel ingrepen zelf doen en hoef je de patiënt niet door te verwijzen. Als je twijfelt over de huisartsopleiding omdat je bang bent dat je de medische vaardigheden gaat missen, zeg ik: nee, die ga je helemaal niet missen, want er is genoeg te doen. En voor veel patiënten is juist de setting bij de huisarts fijner dan bijvoorbeeld op een eerste hulp. Dat bleek ook zo te zijn voor het meisje met de wond op haar voorhoofd. De wond was mooi genezen en de ouders waren heel tevreden. Dat is fijn om te horen.
Rogier Jaspers, huisarts