Voor een huisarts ziet geen dag er hetzelfde uit: van emotioneel gesprek met een patiënt die haar man is verloren tot een snelle hechting bij een kleuter die met de fiets is gevallen. Bovendien kun je als huisarts je werk inrichten op een manier die bij jou past. Maar hoe ziet zo’n werkdag er nou écht uit? We nemen je hier mee in een dag in het leven van een huisarts.
Als huisarts in een bruisende stadspraktijk is werkelijk geen dag hetzelfde. De patiëntenpopulatie is een dwarsdoorsnede van de stad: van expats en studenten tot jonge gezinnen, daklozen en hoger opgeleiden. Juist die diversiteit maakt het vak prachtig. Vaak loopt een coassistent mee in de praktijk. Dit geeft de dag een extra dimensie geeft door het lesgeven, het samen nadenken over casussen en het overdragen van kennis over het vak.
Je begint de dag met het verwerken van de post en de overdrachten van de huisartsenpost. Zo ben je snel op de hoogte of er vannacht patiënten beoordeeld zijn waar je vandaag meteen achteraan moet. Binnen 10 minuten heb je het overzicht en kan de dag echt starten.
Het spreekuur begint. Eén van de patiënten is een man die met overspanningsklachten komt. Het gaat niet meer op zijn werk, wat doorwerkt in zijn relatie en thuissituatie. Hij zit er helemaal doorheen. Dit is een veelvoorkomende, maar impactvolle casus. Het is mooi om te merken dat je hier al veel kan betekenen met goed luisteren, steun bieden en de weg wijzen naar bijvoorbeeld onze praktijkondersteuner.
Ondertussen draait de coassistent deels een eigen spreekuur. Je wisselt het samen zien van patiënten af met zelfstandige consulten. Tussen de afspraken door overleggen jullie en loop je binnen om mee te kijken met een onderzoek of het gesprek. Zo kun je gerichte feedback geven en bepaal je vervolgens samen het beleid en de vervolgstappen.
Even weg achter het scherm. Tijdens de koffie met je kleine, hechte team wordt er even níet over werk gepraat. Het contact is heel laagdrempelig en gezellig, wat ontzettend belangrijk is om even op te laden voor de rest van de dag.
We gaan weer verder met het spreekuur. Je wisselt je eigen patiënten af met het begeleiden van de coassistent. De dynamiek van dit spreekuur wordt nog eens benadrukt als de assistente tussendoor aanklopt: een kindje is op het schoolplein gevallen en heeft een bloedende wond. Je onderbreekt je spreekuur even kort om de wond te beoordelen en ziet gelukkig dat deze goed te lijmen is. Binnen een paar minuten is de wond mooi gesloten en gaan een opgeluchte kleuter en een gerustgestelde ouder naar huis.
Even een half uurtje om te overleggen en vragen van de assistentes af te handelen en alle herhaalrecepten goed te keuren.
Je belt een aantal patiënten terug. Eén gesprek is met de dochter van een oudere patiënt. Thuis gaat het echt niet meer. De patiënt is onder behandeling bij een specialist in het ziekenhuis, maar die kan – buiten de reguliere controles – nu niets doen. Tot overmaat van ramp weigert de patiënt zelf alle thuiszorg. Dit is een typische ‘huisartsenpuzzel’. Het draait nu om het in kaart brengen van het sociale netwerk, het schakelen met samenwerkingspartners en het opzetten van goede communicatie tussen alle partijen om verdere escalatie te voorkomen.
Tijd voor pauze! Je luncht gezamenlijk op de praktijk. Is het een mooie dag? Dan wandel je met het team nog even een rondje buiten in het zonnetje. Soms hebben jullie een georganiseerde lunchbijeenkomst voor de verschillende samenwerkingspartners uit de wijk. Dit is ontzettend waardevol om de lijntjes kort te houden en de samenwerking met de verschillende paramedici goed te houden.
Je gaat op pad voor visites. Dit doe je lopend of op de fiets. Vandaag bezoek je een oudere dame die de deur niet meer uit komt en ga je langs bij de woonlocatie voor verstandelijk beperkten voor een medische beoordeling van een bewoner. Het is heerlijk om even uit de praktijk te zijn en de patiënten in hun vertrouwde omgeving te zien.
Na de visites is het tijd om verder te gaan met het spreekuur op de praktijk. Samen met de coassistent zie je opnieuw een variatie aan patiënten. In de middag maak je vaak ruimte voor verrichtingen. Zo plaats je vandaag een spiraaltje bij een jonge vrouw en help je een andere patiënt door middel van een ontstekingsremmende injectie met een pijnlijke schouder. Ook andere ingrepen – van het verwijderen van verdachte of storende huidplekjes tot het verhelpen van een ingegroeide teennagel – komen geregeld voor.
Het einde van de dag. Voordat je afrondt, bespreek je de dag nog even rustig na met de coassistent en loop je langs de praktijkondersteuner om kort te overleggen over de suikerregulatie van een patiënt met diabetes. Tot slot beantwoord je de e-consulten en verwerk je alle binnengekomen berichten en uitslagen. Met een leeg scherm en een voldaan gevoel sluit je de praktijk af. Morgen weer een dag!