Voor een huisarts ziet geen dag er hetzelfde uit: van emotioneel gesprek met een patiënt die haar man is verloren tot een snelle hechting bij een kleuter die met de fiets is gevallen. Bovendien kun je als huisarts je werk inrichten op een manier die bij jou past. Maar hoe ziet zo’n werkdag of -nacht er nou écht uit? We nemen je hier mee in een nacht in het leven van een huisarts.
De regiearts en coördinerend triagist dragen de belangrijkste lopende zaken aan je over over: palliatieve patiënten, geplande consulten en visites, glucoses die nog doorgebeld moeten worden etc.
Na de overdracht start je met consulten. Op basis van urgentie zie je patiënten van 0 tot 105 jaar oud. Je verlicht de pijn bij een man van 54 met nierstenen door het spuiten van diclofenac. Je beoordeelt een man van 46 met suïcidale gedachten en schakelt de crisisdienst in. Vervolgens zie je een kindje van 2 jaar oud met pseudokroep die na een dosis dexamethason weer met gerustgestelde ouders huiswaarts kan. De triagiste belt om te overleggen wat te doen met een vrouw van 76 jaar die last heeft van een bandgevoel en misselijkheid en klam van het zweet wakker is geworden. Samen besluiten jullie een ambulance te sturen. Je ziet een patiënt met uitvalsverschijnselen en hoofdpijn die je vervolgens instuurt naar de SEH.
Je bezoekt verschillende patiënten die niet in staat zijn om naar de post te komen. Je begint bij een vrouw van 91 die nog zelfstandig thuis woont en is gevallen. Nadat je haar ABCD hebt nagekeken en haar elleboog hebt gehecht word je gebeld dat je een U1 visite moet gaan rijden. Met lichten en sirenes rijd je naar een vrouw van 67 met bewustzijnsverlies. Er blijkt sprake van een hypoglykemie en gelukkig komt ze na glucose intraveneus weer bij.
Je loopt langs de SEH en de patiënt die je had ingestuurd met uitvalsverschijnselen blijkt inmiddels helemaal hersteld te zijn. De SEH-arts koppelt terug dat zij aan een functioneel neurologische stoornis denken. Terug op de spoedpost heeft je collega huisarts alle consulten ‘weggewerkt’. Samen met de triagisten kletsen jullie bij.
Is het rustig tijdens de dienst? Dan kun je samen met je collega soms slaaptijd verdelen. Jij gaat als eerste liggen op het opklapbed en wordt om 6 uur afgewisseld door je collega.
Je wordt gebeld door de thuiszorg dat er een verwacht overlijden is bij een patiënt van 49 jaar met een hersentumor die palliatieve sedatie kreeg. Nadat je officieel het overlijden hebt vastgesteld en de papieren hebt ingevuld, word je geraakt door hoe liefdevol diens nabestaanden over hem praten.
Je keurt de zelfzorgadviezen die de triagiste heeft gegeven goed. Je belt een patiënt die per ongeluk de verkeerde insuline heeft gespoten. Je ziet een baby van 8 maanden met koorts en benauwdheid. Je hecht de wond van een aanloper. Je stuurt een ambulance naar een man van wie je vermoedt dat hij mogelijk een aneurysma heeft. En dan zit je nachtdienst er al weer op!