Als anios ontdek je of het vak echt bij je past

Maar hoe kom ik erachter of het écht iets voor me is? Het leek me wel interessant of leerzaam om dat te ontdekken als anios bij een huisartspraktijk. Volgende vraag: wat zijn de mogelijkheden en waar vind ik de vacatures? Een gesprek bij de huisartsopleiding gaf duidelijkheid. Toevallig was er net een vacature bij een praktijk in Roermond. Ik ging op gesprek en werd aangenomen. Zo kwam ik terecht op een fijne plek met een goede sfeer. Echt een warm bad!

Veiligheid

Het mooie was: voor mij was het nieuw, maar voor deze huisartspraktijk ook. Een beetje zoeken dus. Maar een ding was ook direct duidelijk: ik gaf aan interesse te hebben voor de opleiding, en mijn collega’s daar lieten weten: ‘Hartstikke leuk! Wij bieden ondersteuning bij wat jij wilt leren.’ Ik kreeg een eigen spreekuur, eerst voor patiënten met alledaagse klachten, en later de complexere klachten. Best spannend in het begin. Kan ik al die patiëntvragen wel goed beantwoorden? Maar ik mocht altijd even telefonisch overleggen voordat ik de patiënt naar huis stuurde. Het maakte niet uit hoe vaak ik iets vroeg, ik kon aangeven wat ik wilde leren en er waren genoeg momenten om dingen te bespreken. Die veiligheid is het allerbelangrijkst, dat je je goed begeleid voelt.”

Mensendokter

Al na 4 maanden wist ik het zeker: het huisartsenvak is zo uitdagend en interessant, ik ga solliciteren voor de opleiding! Vooral de breedte van het vak spreekt me erg aan, en de combinatie van spreekuur houden en kleine verrichtingen doen, zoals injecties zetten. En als huisarts sta je dicht bij de patiënt. Je kent zijn achtergrond, zijn familie. Ik heb het meegemaakt dat ik twee patiëntes zag, terwijl het pas later tot me doordrong dat ze moeder en dochter zijn. In die familie speelde van alles, en juist omdat ik dat begreep, kon ik hen op de juiste manier helpen. Samen met een collega-huisarts mocht ik ook een patiënt begeleiden bij euthanasie. Dat is heftig, en ik vond het spannend, maar het is ook mooi om te zien hoe deze patiënt tot het laatst toe zelf de regie had. Je kunt iemand niet meer genezen, maar wel begeleiden in een heel belangrijke fase. Dat is ook voor de nabestaanden fijn. Ik voel me echt een mensendokter, zeg ik vaak.

Aanrader

Werken als anios in een huisartspraktijk vind ik een aanrader. Het geeft je de kans om erachter te komen of huisarts worden bij je past. Maar je kunt ook zonder werkervaring solliciteren en direct na je studie geneeskunde doorstromen. Waar ik me het meest op verheug, is dat ik straks als huisarts de vrijheid heb in hoe ik mijn vak wil uitoefenen. En ik ben me ervan bewust dat het leren nooit stopt. Elk jaar nieuwe stappen zetten, wat mij betreft tot aan het pensioen. Ja, dat vind ik heel erg leuk.