Solliciteren? Bereid je goed voor, maar maak het niet al te zwaar
Ik wist eigenlijk al vóór mijn coschappen dat ik huisarts wilde worden. Want als huisarts sta je dicht bij de patiënt en bouw je echt een band op, meer dan wanneer je als specialist in het ziekenhuis werkt. Het is een vak dat met je eigen leven kan meebewegen, je hebt alle vrijheid het uit te oefenen zoals je wilt. Wat ik het allermooiste vind: de oprechte interesse in wat er áchter de vraag van de patiënt zit. Dat je soms, zelfs in een kwartier, echt tot de kern komt en denkt: oh, nu snap ik waarom iemand hier zit. Dat gevoel, dat je de patiënt echt begrijpt, vind ik heel mooi.
“Laat je niet weerhouden als je nog weinig ervaring hebt als arts. Die had ik zelf ook niet.”
Een boekje met situaties
Wat hierboven staat, schreef ik in mijn motivatiebrief. Ook had ik me vooraf goed ingelezen over de sollicitatieprocedure, de website van Huisartsopleiding hielp daar goed bij. Zo wist ik dat ze werken met STARR-gesprekken. STARR staat voor Situatie, Actie, Resultaat en Reflectie. Dus wat deed ik? Al tijdens mijn coschappen liep ik rond met een klein notitieboekje om bruikbare situaties op te schrijven. Bijvoorbeeld, in het begin van mijn coschappen, een casus van een acuut zieke patiënt die na de SEH bij ons op de afdeling Interne kwam. Maar zijn verhaal kwam totaal niet overeen met de overdracht, de man was volgens mijn inschatting veel zieker dan gedacht en ik heb direct overlegd of hij terug naar de SEH moest voor een lumbaalpunctie. Als beginnend arts heb ik dat best goed aangepakt, vind ik zelf. Al heb ik het verhaal uiteindelijk niet gebruikt in het sollicitatiegesprek.
Bedenktijd
Want wat gebeurde er tijdens het STARR-interview? Ik had gefocust op situaties waarin het eigenlijk wel goed ging. Maar tijdens het gesprek bleek dat óók situaties waarin het nog niet zo goed ging, je helpen om beter te reflecteren. Ze kunnen dus naar beide situaties vragen. Gelukkig kreeg ik de tijd om even na te denken en ter plekke alsnog zo’n minder geslaagde situatie te benoemen, waarna we de diepte konden ingaan. Ik voelde me zeker niet voor het blok gezet. Het fijne aan het hele gesprek was dat je bedenktijd krijgt als je het even niet meteen weet. De gespreksleiders – een opleider, iemand van Huisartsopleiding en een aios – zijn er echt niet op uit je onderuit te halen! Het is juist de bedoeling te kijken of je geschikt bent voor de opleiding.
“Denk breder”
Mijn sollicitatietips? Bereid je goed voor, maar maak het niet al te zwaar. Laat je niet weerhouden als je nog weinig ervaring hebt als arts. Die had ik zelf ook niet, maar ik heb bijvoorbeeld wel gewerkt als assistent in een huisartsenpraktijk en ik had een eigen kraamzorgbedrijf tijdens mijn studie geneeskunde. In die rol heb ik zelf sollicitatiegesprekken gevoerd, dus ik had er al ervaring mee, alleen niet als kandidaat. Dus denk breder dan je prille artsenervaring, al je bagage telt mee. En word je niet aangenomen, dan is dat geen ramp. Solliciteren kun je ook zien als waardevol leerproces. Bovendien kun je gerust opnieuw solliciteren. Dus als je het écht wilt en het moment is daar, dan kom je er heus wel, is mijn mening. Eerlijk gezegd dacht ik van tevoren: ik ben er klaar voor, maar als ik niet word aangenomen is dat ook goed. Dan ga ik gewoon nog meer ervaring opdoen. Neemt niet weg dat ik heel blij en opgelucht was toen ik hoorde dat ik was aangenomen!
Antoon Kramer, aios