Verloskunde is zó lonend!
Toen ik mijn praktijk in Weesp overnam, waren hier praktisch nul thuisbevallingen! Terwijl ik wel regelmatig patiëntes hoorde over vervelende ervaringen bij een ziekenhuisbevalling. Ik dacht: misschien moet ik die bevallingen zelf maar doen. Ik had tenslotte in mijn opleiding tot tropenarts vroeger al keizersnedes gedaan, en een paar honderd bevallingen. Zo ben ik begonnen, als verloskundig huisarts. Daarvan zijn er tegenwoordig niet veel, ik ben een van de weinigen. Maar ik zeg het alvast: verloskunde is zó lonend!
"Je partner moet het ermee eens zijn, en je moet je praktijk goed organiseren. Want soms word je weggeroepen voor een bevalling terwijl de wachtkamer vol zit. Ervaren assistentes zijn dan echt een uitkomst."
Diepe connectie
Bevallingen doen geeft je een inkijkje in het leven van mensen op een van de kwetsbaarste en belangrijkste momenten. Je krijgt daardoor een diepe connectie met je patiënten. Soms is het kantje boord. Ik werd eens gebeld door een verloskundige in het ziekenhuis, zij begeleidde telefonisch een bevalling van iemand die thuis in bad zat en er niet meer uit kon komen, de bevalling was al te vergevorderd. Ik kwam daar aan en trof een heel ernstige setting. Ik zag het hoofdje van de baby al, maar de navelstreng zat zo strak om de baby heen dat het kindje er niet uit kon komen. Dan heeft telefonische begeleiding natuurlijk ook geen zin. Ik heb toen de navelstreng doorgeknipt, in het bad, en het kindje geboren laten worden. Het was spannend en had ook heel anders kunnen aflopen. De moeder en ik kenden elkaar toen nog niet, maar sindsdien hebben we heel goed contact. Laatst kwam ik de baby van toen tegen. Zij is nu in opleiding tot arts!
De kraamvrouw heeft altijd gelijk
Verloskunde is lonend, maar je krijgt het niet cadeau. Je moet je ervoor inzetten. Je moet ertegen kunnen dat je bij nacht en ontij uit je bed gebeld wordt. Je partner moet het ermee eens zijn, en je moet je praktijk goed organiseren. Want soms word je weggeroepen voor een bevalling terwijl de wachtkamer vol zit. Ervaren assistentes zijn dan echt een uitkomst. Ook moet je weten: de kraamvrouw heeft altijd gelijk. Dus als ze per se naar het ziekenhuis wil terwijl dat niet meer kan omdat ze al volledige ontsluiting heeft, dan proberen we het toch. Ook al is er een groot risico op een bevalling in de auto (in deze casus lukte het, deze mevrouw kon de persweeën ophouden tot we in het ziekenhuis waren). Maar als de toestand in medische zin echt kritiek is, heeft de kraamvrouw geen gelijk. In een andere casus wilde de moeder per se níet naar het ziekenhuis. Terwijl ze al flinke bloedingen had omdat een deel van de placenta achterbleef in de baarmoeder. De situatie was zo ernstig, dat ik wel de ambulance gebeld heb. Achteraf bedankte ze me: ‘U heeft de juiste beslissing genomen’.
Plezier in je werk
Praktisch gezien is er nog een voordeel: omdat ik ook verloskunde doe, heb ik hier een echoapparaat staan. Daardoor zie ik symptomen waarvoor ik de patiënt naar een specialist moet verwijzen. Laatst nog iemand die nierkanker bleek te hebben. Dus dat brengt verloskunde ook met zich mee. Het is zo mooi om dit al zo lang te mogen doen. Inmiddels ben ik al 40 jaar verloskundig huisarts. Mijn patiënten denken wel eens dat ik binnenkort met pensioen ga, of dat ik moe ben. Dan denk ik: hoe kom je daar toch bij? Ik werk met zoveel plezier, van mijn werk krijg ik energie! Ik begeleid nu zelfs bevallingen bij vrouwen die ik zelf op de wereld heb gezet. Dat is toch prachtig?
Hans Burggraaff, huisarts